عمادالدین نسیمی

حیران رخ یار ز اغیار نترسد

عیار دلاور که کند ترک سر خویش

از خنجر خونریز و سر دار نترسد

آن کس که چو منصور زند دم ز انالحق

از طعنه نا محرم اسرار نترسد

ای طالب گنج و گهر از مال میندیش

گنج و گهر آن برد که از مار نترسد

گر بی بصری می کند انکار من از عشق

سهل است و چه غم ؟ عاشق از این کار نترسد

در عشق چو بیم سر و جان است ولیکن

ای دلبر از این ها دل عیار نترسد

اندیشه ندارم ز رقیبان بد اندیش

از خار جفا عاشق گلزار نترسد

در سایه فضل ایمن از آنست نسیمی

کان شیر دل از پنجه کفتار نترسد