حتی می توانستم شاعر باشم اگر من با تو هم قافیه می شد...

دوستت دارم و مى دانم ما عاشق هميم فقط زبان هم را خوب نمى فهميم

یلدا بلندترین شبِ نداشتنِ توست...!

از من نپرس چرا دوستت دارم؟ آسمان به تابيدنِ خورشيد مشكوك مي شود تو آس/ مان باش من هور مي شوم! سوْال ديگري هست؟

کاش محبوبم مثل " غم " بود و تا همیشه پیش من می ماند!

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم

مشتاق گل از سرزنش خار نترسد حیران رخ یار ز اغیار نترسد عیار دلاور که کند ترک سر خویش از خنجر خونریز و سر دار نترسد آن کس که چو منصور زند دم ز انالحق از طعنه نا محرم اسرار نترسد ای طالب گنج و گهر از مال میندیش گنج و گهر آن برد که از مار نترسد گر بی بصری می کند انکار من از عشق سهل است و چه غم ؟ عاشق ا...

باران باریدن گرفت عمیق نفس بکش هوایش را باران استجابت دعا است عشق است مهربانی است باران حضورخداست حضور پر آرامش خدا درعمق زندگی دست بکش لمس کن باران را ، عشق را ، خدا را

آدم كه عاشق شد گرما نميفهمد آدم كه عاشق شد من، من نميفهمد... طوفان نميفهمد سرما نميفهمد چيزى نميفهمد اصلا نميفهمد...!

مرو که با تو... هرچه هست... می رود...

گرما یعنی نفس های تو دست های تو آغوش تو! من به خورشید ایمان ندارم...

شعبده باز بود، گفت دوستت دارم؛ و من پرنده شدم.

گاهی دلت می خواهد در شلوغی روزگارش بیاید تنگ در آغوشت بگیرد بگوید: تمام حواسم با توست! با تو خوب من...!

سلامی بی جواب از جانب خوبان نمی ماند به سمت کربلا هر صبح میگویم سلام آقا

عشق همین است همین که یک ذره از تو میشود تمام من

من پيامبر احساسات نگفته ام و از زبان همه ي زن هاي دنيا حرف مي زنم در آغوشم كه بگيري بي هيچ حس تملكي غرق مي شوم در بي كرانگي احساست با من از عشق بگو من راز نگفته ي همه ي زن ها را مي دانم من حرف هاي نگفتني را ... مي نگارم ! احساسم را وجب كن با سر انگشت هاي مردانه ات من زنم زني كه از گفتن دوستت دارم نم...

قصه از اینجا شروع شد از یه اتفاق ساده … اتفاقِ تازهی منی خدا هم اگر خواست نیفتی ، بیفت !

بیا یک انگشتر بنفش میان انگشتانم نشان بگذار و من یک شال آبی سر می کنم و دست تو را می گیرم تا فرار کنیم از تمام دست هایی که می خواهند این خواب را بیدار کنند و تمام زمین هایی که می لرزند تا این کاخ را فرو ریزند بیا دیگر فکر نکنیم که قرار بود بشود و نشد بیا فرار کنیم به مرزِ خواب همان جا که تن تو با لب...

دوست داشتن تو زیباترین گلی است که خدا آفریده! گفته بودم؟

کاش خوابت ؛ کمی مرا می دید !